كه گاهى با متن P مقايسه شده است . اگرچه در بعضى جاها افتادگى دارد اما نسخه‌اى است خوانا و قابل اطمينان . خط آن نستعليق و خوش است . T كتابخانهء دولتى پتياله ، از نسخ كپرتهلا شمارهء 272 ، غيرمورخ ، احتمالا از قرن سيزدهم هجرى . متن اين نسخه شبيه نسخهء K است و با اينكه تازه نوشته شده چون چندين عبارت افتادهء نسخهء K را دربر دارد گران‌بها است . M كتابخانهء مجلس شوراى ملى تهران به شمارهء 579 ، غيرمورخ ، نسبتا تازه نوشته شده است . در بعضى موارد اين تنها نسخه‌اى است كه با نسخهء N مطابق است ، بنابر اين بايد آن را نسخه‌اى اصيل دانست . بجز نسخه‌هاى مذكور سه نسخهء ديگر هست كه اصل همهء آنها به نسخه‌اى كه در اروميه به تاريخ 564 استنساخ شده و متأسفانه باقى نمانده است برمىگردد . متن اين نسخه‌ها به‌طور كلى به نسخهء P شباهت دارد اما با C تفاوت فاحشى دارد . اين نسخ ، كه گاه‌گاه در تصحيح اين چاپ مورد استفاده بوده‌اند ، عبارتند از : R كتابخانهء رضا در رامپور ، به شمارهء اخلاق 121 ، بىتاريخ ، تقريبا از قرن دهم هجرى . اين نسخه از نظايرش قديم‌تر و قدرى صحيح‌تر است . كتابتش نسخ است . B موزهء بريتانيا ، لندن ، به شمارهء 23516 . Add ( فهرست Rieu جلد 2 ص 444 ) مورخ 1032 . L كتابخانهء دانشگاه پنجاب لاهور ، به شمارهء 68 Ph lll ، بىتاريخ ، در حدود قرن يازدهم هجرى . بقيهء نسخه‌هاى موجود كه من از آنها اطلاع يافته‌ام و باستثناى اولى